Een bekend spreekwoord luidt “liever ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald”.
Een heel toepasselijk spreekwoord voor dit onderwerp.

De bouw van het nieuwe gemeentehuis houdt de gemoederen in onze gemeente aardig bezig. De lokale krant staat er elke week vol van, een recent gehouden enquête onder de inwoners leverde een hoge respons op en wij ontvangen ook met enige regelmaat e-mails van bezorgde burgers. Dit geeft aan de ene kant aan hoe betrokken de mensen zijn maar het geeft tegelijkertijd ook aan hoe bezorgd of boos mensen zijn dat ze niet gehoord worden.
Allereerst uiteraard waardering voor het initiatief van deze burgers. Veel waardering ook voor de vrijwilligers die de deuren zijn langs gegaan om ingevulde enquêteformulieren op te halen. En natuurlijk ook waardering voor al die mensen die de moeite hebben genomen om de enquête in te vullen en daarmee blijk hebben gegeven van hun betrokkenheid bij het wel en wee van deze gemeente.

Uit de resultaten van de enquête blijkt dat het overgrote deel van onze inwoners de nu geraamde kosten voor het gemeentehuis te hoog vinden en zich niet of onvoldoende betrokken voelen in dit proces.
Wij als OGP vinden dat we deze resultaten heel serieus moeten nemen. Het kan toch niet zo zijn dat een handvol politici iets willen doordrukken waar alle inwoners tegen zijn. Veel mensen die de enquête niet hebben ingevuld gaven als argument “de gemeente luistert niet en doet toch wat het wil”. Het negeren van de resultaten van deze enquête zou daarom een catastrofale blunder zijn. Het imago van de lokale politiek zou hiermee een enorme deuk oplopen.

En natuurlijk kan iemand zeggen jij, of jullie als OGP of jullie als oppositie waren er ook bij toen besluiten werden genomen. Dat klopt, zij het dat wij nooit de gelegenheid hebben gehad in een openbare vergadering over het voorlopig ontwerp te spreken. Maar goed, ik geef toe, ook ik of ook wij hebben ons op een paar punten verkeken. Een bekend filosoof zei ooit eens “wie nooit van mening verandert heeft nooit wat geleerd”. Ik wil nu daarom mijn collega raadsleden oproepen om over de jij-ik grens heen te stappen, over de grenzen van politieke partijen te stappen en over de grenzen van oppositie versus coalitie. De oproep van de inwoners om gehoord te worden is niet enkel gericht aan een specifiek persoon, een specifieke partij of aan oppositie dan wel coalitie maar aan de hele gemeentepolitiek.

Een ander tegenargument om niet te luisteren zou kunnen zijn “we zijn al zo ver in het traject en nu het roer omgooien leidt tot kapitaalsvernietiging”. Deze reactie kan ik begrijpen, hoewel het wel meevalt met de tot nog toe gemaakte kosten. Belangrijker is echter de vraag, waar kiezen we voor?
Kiezen we voor doordenderen op de ingeslagen weg en daarmee meer dan 16 miljoen euro uitgeven voor een gebouw dat niemand wil hebben of kiezen we ervoor te luisteren naar onze burgers?
Kiezen we ervoor als politici in ons eigen vermeende gelijk te blijven volharden of zijn wij bereid te luisteren naar de grote meerderheid van de bevolking?
Kiezen wij ervoor op de ingeslagen weg door te gaan en daarmee een gemeentehuis neer te zetten dat symbool zal staan voor arrogantie, politieke doofheid en voor de grote kloof tussen inwoners en politiek?
Of kiezen er we voor de resultaten van de enquête serieus te nemen en een gemeentehuis neer te zetten als symbool van eenheid, saamhorigheid en draagvlak?

Resumerend stel ik vast dat het beste is de signalen uit de bevolking serieus te nemen en naar analogie van het gezegde “liever ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald” ons ernstig te bezinnen over hoe nu verder. Wij stellen als eerste stap in die richting voor het ontwerp zoals die er nu ligt in de volgende raadsvergadering te bespreken. Wij willen daartoe een motie indienen. Wij gaan er van uit dat deze motie op steun van de andere fracties kan rekenen.

Roy Ringeling
Fractievoorzitter OGP

Er zijn nog geen reacties op dit bericht

Terug naar nieuwsoverzicht